ofice

Εκφοβισμός στη δουλειά: πόσο μας επηρεάζει;

Η ψυχολογική βία που ασκούν οι θύτες στον εργασιακό χώρο έχει πολύ αρνητικά αποτελέσματα για τη σωματική και ψυχική υγεία των θυμάτων.

Μια νέα μελέτη συνδέει τον εκφοβισμό στον χώρο εργασίας με αρνητικά αποτελέσματα στην υγεία των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των αυξήσεων στις μακροχρόνιες αναρρωτικές άδειες και τη χορήγηση αντικαταθλιπτικών.

Οι θύτες στο χώρο εργασίας αντί να στηρίζονται στις σωματικές απειλές ή τη βία, είναι πολύ πιο πιθανό να στραφούν σε συναισθηματικές επιθέσεις για να ταπεινώσουν ή να υπονομεύσουν τους στόχους τους. Αυτές οι συνεχιζόμενες αρνητικές αλληλεπιδράσεις μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα υγείας που σχετίζονται με το στρες, όπως η κατάθλιψη και το άγχος.

Ο εκφοβισμός δεν βλάπτει μόνο την υγεία των ατόμων, βλάπτει και την παραγωγικότητα. Η έρευνα δείχνει ότι οι δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία που σχετίζονται με τον εκφοβισμό οδηγούν σε αυξήσεις των απουσιών, των ημερών αναρρωτικής άδειας και του κύκλου εργασιών. Η έρευνα που δημοσιεύεται στο Psychological Science διαπίστωσε ότι η έκθεση στον εκφοβισμό στην παιδική ηλικία προέβλεψε αυξημένο κίνδυνο για προβλήματα που σχετίζονται με την υγεία, τη φτώχεια και τις κοινωνικές σχέσεις στην ενήλικη ζωή. Μέχρι να έφταναν στα μέσα της ηλικίας των είκοσί τους, οι άνθρωποι που είχαν υποστεί εκφοβισμό είχαν πάνω από διπλάσιες πιθανότητες να έχουν δυσκολία στην διατήρηση μιας θέσης εργασίας σε σύγκριση με τους συνομηλίκους που δεν είχαν πέσει ποτέ θύμα εκφοβισμού.

Για να διερευνήσουν περισσότερα για τις επιπτώσεις που έχει ο εκφοβισμός στην υγεία των εργαζομένων, μια διεπιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης εξέτασε ένα ασυνήθιστα πλούσιο σύνολο δεδομένων που συλλέχθησαν πάνω από 3.000 Δανούς εργαζόμενους.

Τα αποτελέσματά τους έδειξαν ότι οι άνδρες και οι γυναίκες ανέφεραν τους ίδιους τύπους αρνητικής, επιθετικής συμπεριφοράς από τους συναδέλφους και παρόμοιες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία τους αμέσως μετά αφού δέχθηκαν εκφοβισμό. Ωστόσο, μετά τον εκφοβισμό, οι άνδρες και οι γυναίκες φαίνεται να είχαν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα στην μακροπρόθεσμη υγεία.

Υπήρξαν στοιχεία που έδειχναν ότι ο εκφοβισμός είχε μακροχρόνιες, αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των γυναικών: το ποσοστό της απουσίας των γυναικών λόγω ασθένειας διπλασιάστηκε και η χρήση τους αντικαταθλιπτικών συνταγών αυξήθηκε μετά τον εκφοβισμό. Οι άνδρες που ανέφεραν ότι ήταν θύμα εκφοβισμού είχαν διπλάσιες πιθανότητες να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους σε σχέση τους συνομηλίκους τους που δεν ήταν θύματα εκφοβισμού, αλλά δεν υπήρχε σημαντική σχέση μεταξύ του εκφοβισμού και της μακροχρόνιας απουσίας λόγω ασθένειας ή ιατρικής θεραπείας.

«Στις γυναίκες, βρήκαμε αύξηση στη χρήση των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων στα χρόνια που ακολούθησαν μετά τον εκφοβισμό, δείχνοντας τις μακροπρόθεσμες συνέπειες που έχει για την υγεία ο εκφοβισμός», γράφουν οι ψυχολόγοι ερευνητές. «Στους άνδρες, δεν βρήκαμε σημαντικές επιπτώσεις στη μακροπρόθεσμη υγεία, αν και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι άνδρες ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα αναγκαστικής παρουσίας στην δουλειά όταν εκτίθεντο σε εκφοβισμό».

Το ερωτηματολόγιο εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε υπαλλήλους 60 διαφορετικών επιχειρήσεων στη Δανία και περιελάμβανε ερωτήσεις για τη μέτρηση του στρες, την υγεία, τον ύπνο, των αναρρωτικών αδειών και της εμπειρίας των αρνητικών συμπεριφορών παρενόχλησης στους χώρους εργασίας.

Σε μια προσπάθεια να αποκτήσουν πιο αντικειμενικές μετρήσεις εκφοβισμού, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια επικυρωμένη αξιολόγηση που απέφευγε εντελώς τη χρήση του όρου «εκφοβισμός». Αντί να ζητήσει από τους συμμετέχοντες να αναφέρουν τις αντιλήψεις τους για το αν είχαν πέσει θύματα εκφοβισμού στο χώρο εργασίας, το Negative Acts Questionnaire-Revised (ΕΤΕΕ-R) ζητά από τους ανθρώπους να αναγράψουν πόσο συχνά έχουν βιώσει 21 συγκεκριμένες αρνητικές ενέργειες, όπως η «ταπείνωση ή γελοιοποίηση σε σχέση με την εργασία σας».

Η ερευνητική ομάδα όρισε τον εκφοβισμό σαν ένα άτομο που είχε «υποβληθεί σε τουλάχιστον δύο αρνητικές ενέργειες εβδομαδιαίως εντός των τελευταίων έξι μηνών». Για να χαρακτηριστεί ως εκφοβισμός, αυτές οι αρνητικές ενέργειες έπρεπε να είχαν γίνει για μεγάλο χρονικό διάστημα και έπρεπε να έχουν διαπραχθεί από κάποιον με υψηλότερη ιεραρχική θέση και εξουσία.

Τα δεδομένα από τα στοιχεία της έρευνας του εκφοβισμού στη συνέχεια συνδυάστηκαν με τις πληροφορίες του μητρώου της κυβέρνησης της Δανίας σχετικά με την κατάσταση της απασχόλησης, τη συνταγογράφηση και τις ιατρικές διαγνώσεις. Τα κυβερνητικά στοιχεία περιελάμβαναν εβδομαδιαίες ενημερωμένες πληροφορίες σχετικά με τις εργασιακές απουσίες λόγω ασθένειας, την ανεργία, το προηγούμενο ιστορικό στην αγορά εργασίας και προηγούμενο ιστορικό απουσία λόγω ασθένειας.

Περίπου το 7% των 3.182 ερωτηθέντων ανέφερε ένα σταθερό μοτίβο εκφοβισμού στο χώρο εργασίας, παρόμοιο με τα προηγουμένως αναφερθέντα ποσοστά επικράτησης. Οι άνδρες και οι γυναίκες βιώνουν σε μεγάλο βαθμό τις ίδιες συμπεριφορές εκφοβισμού στο χώρο εργασίας, αλλά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είχαν αποκλίνουσες αντιδράσεις στον εκφοβισμό. Οι άνδρες που ήταν θύματα εκφοβισμού είχαν περισσότερες πιθανότητες από τις γυναίκες να πάνε στην εργασία, ακόμη και όταν ήταν άρρωστοι, αλλά οι γυναίκες ήταν πιο πιθανό να αναζητήσουν ιατρική περίθαλψη και να πάρουν αναρρωτική άδεια.

«Ενώ οι άνδρες δεν εμφανίζουν αυξήσεις στις απουσίες από την εργασία τους, λόγω ασθένειας ή στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών, φαίνεται να είναι λιγότερο πιθανό να κερδίσουν υψηλότερες αμοιβές», ανέφεραν οι ψυχολόγοι ερευνητές. «Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι οι άνδρες, αν είναι θύματα εκφοβισμού, μπορεί να είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψουν εντελώς τη δουλειά τους».

Ο λόγος που οι άνδρες και γυναίκες εργαζόμενοι αντιδρούν στον εκφοβισμό διαφορετικά είναι ασαφής και οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι οι επιπτώσεις του εκφοβισμού είναι δύσκολο να εντοπιστούν και να απομονωθούν, σε σχέση με άλλους συνδυαστικούς παράγοντες. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο εκφοβισμός μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για τους οργανισμούς και οι διευθυντές θα πρέπει να εφαρμόζουν στρατηγικές για τη μείωση ή την εξάλειψη του εκφοβισμού.

Πηγή

 

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ