guilt

Νιώθετε ενοχές; Τί μπορείτε να κάνετε για να απαλλαγείτε από αυτές!

Η πιστοποιημένη Life Coach Ελένη Αϋφαντή μας δίνει όλες τις συμβουλές για να σταματήσετε να είστε ενοχική.

test 26A

Κάποτε διάβασα σ’ έναν τοίχο: Μην αφήνεις αυτό που σε τρώει να χορτάσει. Δεν έδωσα σημασία τότε. Μέχρι που ανάμεσα σε διάφορα πράγματα για τα οποία είχα «τύψεις», έκανα ένα σοβαρό λάθος. Τότε, μπήκα ολοκληρωτικά μέσα σ’ έναν λαβύρινθο ενοχών, που ανέσυραν όλα όσα είχα κάνει ή δεν είχα κάνει έως τώρα. Ζήτησα συγνώμη, αλλά αισθανόμουν ότι αυτό δεν ήταν αρκετό, η αίσθηση ότι έπρεπε να τιμωρηθώ ήταν έντονη, η απαξίωση του εαυτού μου ολοένα και μεγάλωνε. Ένιωθα θυμό, θλίψη, φόβο, ένοιωθα ότι κανείς δεν θα με θέλει έτσι που είμαι. Προσπαθούσα να είμαι τέλεια, αλλά πάντα ένοιωθα ότι κάτι δεν κάνω σωστά. Απομακρύνθηκα, απομονώθηκα. Είχα αρχίσει να γίνομαι αυτοκαταστροφική. Ήμουν σ’ ένα πραγματικό αδιέξοδο, μέχρι που θυμήθηκα τον τοίχο. Μην αφήνεις αυτό που σε τρώει, να χορτάσει.

Ναι, υπάρχει ένας μηχανισμός παραγωγής ενοχών, που όσο τον τροφοδοτούμε τον κάνουμε πιο ισχυρό. Στο τέλος, το ενοχικό συναίσθημα όχι μόνο δεν είναι ισοδύναμο των πράξεων που κάναμε στο παρελθόν, αλλά προϋπάρχει και καθορίζει όλες τις μελλοντικές επιλογές ή πράξεις μας.

Όλοι μας έχουμε κάνει κάποιο λάθος σε δεδομένη στιγμή ή δεν κάναμε κάτι «ηθικά» σωστό. Επομένως, ένας βαθμός ενοχών είναι φυσιολογικός κι επιθυμητός, για να μπορεί κανείς να πορεύεται στη ζωή και να θυμάται τις υποχρεώσεις του. Όμως, όταν οι ενοχές είναι πάρα πολλές, γίνονται βαρύ συναισθηματικό φορτίο για να το αντέξει κανείς, τότε πρέπει πολύ συνειδητά να τις δαμάσουμε, διερευνώντας αρχικά τα αίτια που τις δημιουργούν.

Τι κάνω ή δεν κάνω και αισθάνομαι ένοχος/η;
Έχω παραβεί κάποιες αρχές μου;
Μήπως έχω κάποια εξαιρετικά αυστηρά κριτήρια για κάποια πράγματα;
Μήπως η ζωή μου είναι γεμάτη «πρέπει»;
Έχω λογικές απαιτήσεις από τον εαυτό μου;
Μήπως είμαι τελειομανής;
Αισθάνομαι ότι μόνο εγώ μπορώ και πρέπει να φροντίζω για τα πάντα;
Αισθάνομαι ενοχές για τις επιθυμίες και τα θέλω μου;
Αισθάνομαι ότι αξίζω την ευχαρίστηση στη ζωή μου;
Μήπως έχω χάσει τη χαρά της ζωής;

Οι παραπάνω ερωτήσεις αποτελούν μια αφετηρία για να εξετάσουμε και να συνειδητοποιήσουμε το φορτίο των ενοχών μας.
Δεν είναι κακή ιδέα να ξεκινήσουμε κάπως έτσι, λοιπόν, και να συνεχίσουμε…

Με συγχωρώ
Η πρώτη ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί εδώ είναι : «Πώς μπορώ να με συγχωρήσω και να το ξεχάσω», «τι μπορώ να κάνω;». Να το κουβεντιάσω, να προσπαθήσω να επανορθώσω και το κυριότερο να δεσμευτώ να κάνω τις απαραίτητες προσωπικές αλλαγές για να μην επαναληφθεί. Κατόπιν απελευθερώνομαι, συγχωρώντας ειλικρινά και τελεσίδικα τον εαυτό μου.

Τώρα είμαι εδώ
Εστιάζω σ’ αυτά που μπορώ να κάνω σήμερα καλύτερα από χθες. Δεσμεύομαι να κάνω κάθε μέρα τις κατάλληλες επιλογές που θα με οδηγούν στις απαραίτητες αλλαγές, ώστε να έχω προσωπική ηρεμία και ευημερία. Την ευθύνη του εαυτού μου την έχω μόνο εγώ.

Μου απαγορεύω
Ορίζω τώρα τις καταστάσεις που μου απαγορεύω να αισθάνομαι ενοχές, π.χ. όταν κάνω κάτι μόνο για μένα, όταν μου επιτρέπω να χαλαρώνω. Κάθε φορά που θα λέω «θα ήθελα, αλλά πρέπει…» να μου θυμίζω την απαγόρευση που έχω θέσει. Δεσμεύομαι επίσης, να ενημερώσω και όποιον χρειάζεται για τον κανόνα αυτό.

Αξίζω
Τώρα ανανεώνω τον προσωπικό ηθικό μου κώδικα, σχετικά με το τι είναι καλό ή κακό, σωστό ή λάθος. Αυτές είναι αξίες μου, επιδιώκω να ζω με αυτές, ανεξάρτητα με το τι πιστεύουν οι άλλοι. Στην αρχή, για να μην ξεχνιέμαι, γράφω χαρτάκια και τα κολλάω στο σπίτι, στο γραφείο, στο αυτοκίνητο και την επόμενη φορά που η ενοχή για κάτι που πέτυχα ή έκανα, θα με «παρασύρει», το «αξίζω» θα είναι το σημείο από όπου θα ξεκινώ να σκέφτομαι και να αξιολογώ την κατάσταση.

Δεν επιτρέπω
Κάνω το καλύτερο που μπορώ και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μου δημιουργεί ενοχές. Δεν μου επιτρέπω να ενδίδω στις χειριστικές συμπεριφορές των άλλων, έστω και αν είναι οικεία μου πρόσωπα, ούτε μου επιτρέπω να αισθάνομαι ένοχη για τα “κακώς κείμενα” όλου του κόσμου.

Ακόμα και αν…
… Κάνω κάτι αντικειμενικά επιλήψιμο, θα αναλάβω την ευθύνη, θα κάνω ότι χρειάζεται να κάνω, αλλά δεν θα οδηγηθώ στο να υποτιμήσω ξανά τον εαυτό μου, δεν θα καταστρέψω την αυτοεκτίμησή μου, παρά θα αφήσω το περιθώριο στον εαυτό μου να βελτιωθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα, να μάθει, να εξελιχθεί.

Η «Αρχή της Ευκαιρίας»
Αποφασίζω να κάνω τα λάθη μου, τις παραλείψεις μου, τις αποτυχίες μου, την αρχή για να ανακαλύψω νέους δρόμους μέσα μου και να δημιουργήσω νέες συναρπαστικές ευκαιρίες για να ΖΗΣΩ!

Η Ελένη Αϋφαντή είναι σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης Πιστοποιημένη Life Coach, AC Accredited, εκπαιδευμένη στην Οργάνωση και Προσωπική Συμβουλευτική, στη Θεραπεία Ανθρωπίνων Συστημάτων και τη Διαχείριση Αρνητικών Καταστάσεων, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος που παρέχεται στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι επίσης ειδικευμένη στο Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό (NLP), ως εκπαιδεύτρια (NLP CoachingTrainer).

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ