happy-marriage

Ποια είναι τα μυστικά ενός καλού γάμου;

Πως επιλέξατε τον σύντροφό σας; Ήταν η εμφάνισή του, η ζεστασιά, ο ενθουσιασμός ή η δοτικότητά του; Ήταν τα πτυχία του ή η οικονομικοκοινωνική του κατάσταση;

Ήταν η ασφάλεια που σας παρείχε ή σας θύμιζε την μαμά η τον μπαμπά ή την προηγούμενη σχέση σας; Ο λόγος που επιλέξατε τον σύντροφό σας είναι πολύ διαφορετικός από ό,τι πιστεύετε. Η αλήθεια είναι, το γιατί επιλέγουμε το οτιδήποτε, από ένα φαγητό, μέχρι το επάγγελμά μας και τον σύντροφό μας, δεν είναι αποτέλεσμα του τι θέλουμε, αλλά του πως είμαστε ασυνείδητα προγραμματισμένοι να έλκουμε ή να αποφεύγουμε αυτό που νομίζουμε ότι μας ταιριάζει.
Γιατί επιλέγουμε τον σύντροφο που επιλέγουμε;


Σύμφωνα με το ψυχογενετικό σύστημα, επαναλαμβάνουμε στην τωρινή μας σχέση ή το γάμο την μορφή της σχέσης που είχαν οι γονείς μας. Έτσι ξαναβιώνουμε ως σύντροφοι τα ίδια συναισθήματα που βιώναμε σαν παιδιά στην πατρική μας οικογένεια.
Συνήθως ταυτιζόμαστε με την μητέρα ή τον πατέρα μας και συμπεριφερόμαστε στον γάμο μας, στον σύντροφό μας με τον ίδιο τρόπο που σχετιζόντουσαν οι γονείς μας.
Δηλαδή: Αν η μητέρα μας ήταν επικριτική και κατηγορούσε συνεχώς τον πατέρα μας το ίδιο απορρίπτουμε και εμείς τον σύντροφό μας. Η αν ο πατέρας μας δεν κάλυπτε συναισθηματικά τη μητέρα μας διαλέγουμε και εμείς ένα σύντροφο που δεν θα καλύψει τις ανάγκες μας. Αν οι γονείς μας ένιωθαν θυμό ή θλίψη ή αδικία το ίδιο νιώθουμε και εμείς στις σχέσεις ή στο γάμο μας.
Γιατί αποτυχαίνει ένας γάμος;

 

Η εμπειρία έχει δείξει ότι οι κύριοι λόγοι αποτυχίας ενός γάμου είναι:
1. Να κρίνει αυστηρά ο ένας τον άλλον.
2. Να ειρωνεύεται τον άλλον
3. Να υποστηρίζει ο ένας έντονα ότι εκείνος έχει μόνο δίκιο
4. Να υψώνει τοίχους και να μη σας μιλάει ό,τι και να κάνετε
5. Το ζευγάρι να ζει παράλληλες ζωές, με εξωσυζυγικές σχέσεις
6. Ο ένας να εκφράζει έντονα τις συγκρούσεις και ο άλλος να σιωπά.
7. Να μη μοιράζονται ειλικρινά συναισθήματα, ανάγκες, φόβους.
Τα μυστικά ενός πετυχημένου γάμου – σχέσης είναι:


1. Σεβασμός
2. Να θαυμάζει ο ένας τον άλλον
3. Να υπάρχει ένα κοινό συμφέρον και κοινές αξίες
4. Να ζητούν συγνώμη, να αναλαμβάνουν την ευθύνη του λάθους και να κάνουν επανορθωτικές προσπάθειες όταν ο ένας πληγώνει τα συναισθήματα του άλλου.
5. Να ανανεώνουν συχνά τους ερωτικούς τους χάρτες και να θρέφουν την ερωτική τους ζωή.
6. Να ανταλάσσουν δώρα, μασάζ, εκπλήξεις.
7. Να μοιράζονται ειλικρινά συναισθήματα, ανάγκες, φόβους, να επικοινωνούν.
8. Να τολμούν να αποκαλύπτουν τις αδύναμες πλευρές τους και να ζητούν υποστήριξη.

Το μυστικό

Ας μην ξεχνάμε ότι εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητά μας με τις επιλογές μας, τις πεποιθήσεις μας και τους φόβους μας. Αν πιστεύουμε ότι αξίζουμε να έλξουμε το καλύτερο για εμάς τότε έχουμε την ικανότητα να επιλέξουμε το καλύτερο για εμάς. Στο τέλος θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ό,τι φοβόμαστε ή ό,τι επιθυμούμε για την ζωή μας.

 

Της Διονυσίας Γιαννοπούλου, οικογενειακή σύμβουλος, ψυχοθεραπεύτρια

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

  • ΒΑΣΙΛΙΚΗ

    ΚΑΙ ΟΜΩΣ,ΕΜΕΝΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ.
    Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΧΩΔΕΙΣ,ΤΕΛΕΙΟΜΑΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ.
    Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ “Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ”,ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΜΑΝΗΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΙΝΕΙ ΑΥΤΟΣ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.
    ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ 2 ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ!!

  • elpida

    ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ
    ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΕΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ?
    ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Ελπίδα σε μία σχέση όλοι έχουν ευθύνη. Και αυτός που δεν συμπεριφέρεται σωστά και αυτός που επιτρέπει αυτή τη συμπεριφορά. Μερικές φορές ένας σύμβουλος γάμου – ψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει και τις δύο πλευρές να αναγνωρίσουν τις αδυναμίές τους και οι δύο και να πάρουν τις αποφάσεις τους.

  • androniki

    Επισης να φροντιζουμε να δειχνουμε την αγαπη μας. Οσα χρονια και να περασουν τη αγαπη μας στον αλλο πρεπει να τη δειχνουμε. Η ζωη ειναι γεματη δυσκολες στιγμες, δεν πρεπει να μενουμε σε αυτες.Οι ανθρωποι ειναι παντα μικρα παιδια και αποζητουν μια τρυφερη αγκαλια. Πρεπει να τη χαριζουμε στους συντροφους μας απλοχερα. Ακομη και αν εχουν φταιξει και μας εχουν πληγωσει. Καθαρες εξηγησεις χωρις μισολογα και γκρινια.Αφηνουμε τη μπορα να περασει (για να μην ειμασε πανω στα νευρα μας) και εξηγουμε στον αλλο τα συναισθηματα μας. Ο συντροφος μας πρεπει να γνωριζει πως νιωθουμε, και ειναι δικη μας δουλεια να τον ενημερωσουμε.

  • Maria

    Εύχομαι πραγματικά να είμαι τόσο τυχερή και ευλογημένη από την ζωή να βρίσκομαι σε μια τόσο υγιή σχέση με το ταίρι μου όσο είναι εσύ! Σου εύχομαι πολλά πολλά χρόνια ευτυχίας με το σύζυγό σου και πάντα μαζί στις χαρές και στις φουρτούνες!

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Σε ευχαριστώ πολύ.

  • Maria

    Να είσαι καλά! Είναι μια ευχή μου για σένα από καρδιάς!!
    Καλό σου βράδυ…

  • Μαρία

    Καλησπερα Βικυ!!Πολυ ωραιο αρθρο οπως παντα..τι κανεις ομως οταν ενω εχεις φταιξει και παραδεχθει ο ανθρωπος σου επιμενει να κατηγορει και να μην ακουει τα δικα σου παραπονα;Πως αντιμετωπιζεις μια επιμενουσα επιθεση χωρις διαλογο;Ειδικα οταν δεν εχεις δικους σου ανθρωπους κοντα σου παρα μονο δικους του…;

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      μαρία μου είναι πολύ γενική η ερώτηση. ΑΝ υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας γιατί δεν επισκέφτεστε έναν ειδικό. Μαζί ή μόνη.

  • Μαρία

    Οταν τον επελεξα ηταν διαφορετικος, υπηρχε διαλογος, κατανοηση και αγαπη,τα βρισκαμε…Ηταν σαφως και η εμφανιση ..Αναρωτιεμαι αυτα που πηγαν , χαθηκαν στη ρουτινα της συμβιωσης αραγε…;Ποια ειναι η γνωμη σου Βικυ μου;

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Όταν τον επέλεξες οι ανάγκες σας ήταν διαφορετικές. Χρειάζεται κόπος και δουλειά για να παραμείνετε σε ένα επίπεδο.

  • Μαρια

    Βίκυ είμαι σε σχέση εδώ και έναν χρόνο,ενώ στην αρχή ήμασταν μια χαρά μετά από ένα διάστημα άρχισα να αναρωτιέμαι αν είναι πραγματικά το άτομο που μου ταιριάζει,
    αν θα είμαστε μαζί για πάντα ή θα φερθεί σκάρτα κ.α. τέτοια..
    Γενικά σαν άτομο δεν είναι και πολύ ενεργητικός και συνεχώς πρέπει να του λέω να κάνει π.χ. μια δουλειά (που είναι για δικό του ωφελος) αλλιώς δεν την κάνει ,δεν έχει δικιά του πρωτοβουλία. Και σχεδον του φέρομαι λες και ειμαι η μητέρα του.
    Επίσης έχουμε αρχίσει εδώ και ένα διάστημα και συγκατοικούμε δεν σου κρύβω όμως πως μερικές φορές θα ήθελα να μένω μόνη μου. Αυτό ειναι φυσιολογικό;δε λεω ότι δεν φταίω και εγώ αλλά ώρες-ώρες αναρωτιέμαι για κάποια πράγματα τα οποία τα έχουμε συζητήσει..αλλά πάλι στο ίδιο σημείο καταλήγουμε.
    τελοσπάντων,συγνώμη αν σε κούρασα απλά θα ήθελα την γνώμη σου. Να είσαι καλά :)

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Μαρία είναι πολύ γενικά όλα αυτά αλλά θα σου έλεγα να μην παίζεις το ρόλο της μαμάς αλλά της ερωμένης. Αν δεν παίρνει πρωτοβουλίες πάρε εσύ μέχρι στο βαθμό που μπορείς. Επίσης, απόλαυσε το διάστημα που είστε μαζι και μην τον ¨περιμένεις στη γωνία μήπως κάνει κάποιο λάθος. Τέλος, αναρωτήσου αν πραγματικά τον αγαπάς και μπορείς να ζήσεις με τα ελλατώματά του (γιατί και εσύ έχεις) και σε πόσα μπορείς να κάνεις πίσω και σε πόσα όχι.