youngwomanthinking

Πώς θα πάρετε τις σωστές αποφάσεις

Πάρ’ τε το απόφαση: το πιο δύσκολο είναι να αποφασίσετε τι θα κάνετε. Από τα ενοχλητικά διλήμματα που απασχολούν το μυαλό σας ως τα… μυστήρια του σύμπαντος, το να πάρετε κάποιες αποφάσεις αλλά και να βρείτε το πως θα πετύχετε τους στόχους σας δεν είναι πάντα εύκολο. Να μερικά μυστικά που μπορεί να βοηθήσουν.

 

1. “Πώς θα καταφέρω να κόψω μια κακή μου συνήθεια;”
Το να πιστεύετε ότι θα σταματήσετε να τρώτε τα νύχια σας μέσα σε μια μέρα ή θα ξυπνήσετε ένα πρωί και θα έχετε κόψει το τσιγάρο είναι δύσκολο. Αλλά γίνεται.
Καταστρώστε ένα πλάνο: Δώστε έμφαση στα οφέλη π.χ. Αν κόψετε το τσιγάρο θα απαλύνετε τον βήχα που σας ταλαιπωρεί το πρωί.
Έχετε ένα εναλλακτικό σχέδιο: πχ. αν θέλετε να καπνίσετε, φάτε ένα καρότο! Θέστε ένα χρονικό περιορισμό: “μέχρι τον επόμενο μήνα πρέπει να έχω κάνει πρόοδο”.
Ελέγχετε την πρόοδό σας και… κόψτε κλήση στον εαυτό σας! Κάθε φορά που θα υποκύπτετε βάζετε ένα χρηματικό ποσό στον κουμπαρά σας σαν να πληρώνατε κλήση.

 

2. “Δεν έχω καθόλου χρόνο να ξεκινήσω γυμναστήριο. Να παρατήσω την ιδέα;”
Όλοι μας έχουμε πρόβλημα με τον χρόνο αλλά στην ουσία όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Ωστόσο κάποια μυστικά μπορούν να σας βοηθήσουν να εξοικονομήσετε περισσότερο χρόνο.
Στο σπίτι αφιερώνετε μόνο 20 λεπτά καθημερινά για κάθε χώρο του σπιτιού. Κάντε ένα πλάνο εργασιών και μοιράστε το στα μέλη της οικογένειάς σας.
Στη δουλειά κάντε έναν ημερήσιο προγραμματισμό, αποφύγετε τις τηλεφωνικές παγίδες- ζητήστε να σας τηλεφωνούν συγκεκριμένες ώρες που θα είστε λιγότερο απασχολημένοι – και τις πολλές αποστολές email ή το διάβασμα των “φιλικών” mails.
Και το κυριότερο: Η προσήλωση στη λεπτομέρεια μπορεί να φανεί χρήσιμη αλλά πολλές φορές είναι αντιπαραγωγική.

 

3. “Συνεχώς αναβάλλω να κάνω πράγματα. Πως θα μπορέσω να κάνω κάτι;”
Όσοι αναβάλουν συνήθως το κάνουν από φόβο μήπως αποτύχουν, από έλλειψη κινήτρων και προτεραιοτήτων, από αδυναμία οργάνωσης και χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Αναγνωρίστε τους φόβους σας (αναρωτηθείτε: είμαι πραγματικά φοβισμένος/η ή προσπαθώ να βρω μια δικαιολογία για να αποφύγω κάτι) και θέστε προτεραιότητες προκειμένου να μειώσετε την αναβλητικότητά σας.
Στην ερώτηση “γιατί να το κάνω τώρα;” σκεφτείτε τι θα κερδίσετε “αν το τελειώσω τώρα”.

 

Το μυστικό

Αν θέλετε να πάρετε κάποια απόφαση και χρειάζεστε συμβουλές, μιλήστεε με όποιον θεωρείτε κατάλληλο. Αν θέλετε να κάνετε αυτό που επιθυμεί η καρδιά σας, παίξτε το κορώνα-γράμματα. Το εννοώ. Ρίξτε ένα νόμισμα και δείτε τι θα βγει. Αν ταραχτείτε, δειλιάσετε ή απογοητευτείτε από το αποτέλεσμα, έχετε την απάντησή σας. Αν ξέρετε τι θέλετε να κάνετε, θα το καταφέρετε!

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

  • Pingback: Η αποφασιστικότητα «μετράει» | ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ()

  • θαλεια

    πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον θάνατο συγγενικού προσώπου; και κυρίως πως μπορούμε να στηρίξουμε κάποιον που υποφέρει όταν το άτομο αυτό είναι υπερβολικά εγωιστής για να ζητήσει συμπαράσταση;

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Θάλεια μου κατα αρχάς το να κλάψεις ή να ξεσπάσεις λόγω της απώλειας είναι φυσιολογικό και αποδεκτό. Η αντιμετώπιση δε σημαίνει ότι δεν θα στεναχωριέσαι, ίσα ίσα που χρειάζεεται να περάσεις το στάδιο αυτό. ΤΟ άτομο που δε ζητά συμπαράσταση δε σημαίνει ότι είναι εγωιστής αλλά ότι δεν μπορεί να εκφραστεί όπως εσύ, ανοιχτά. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι απλώς να τον καταλάβεις, να του κρατήσεις το χέρι χωρίς να πεις τίποτα ή “ξεπέρασέ το”. Θα το ξεπεράσει όταν εκείνος νιώσει έτοιμος. Να θυμάσαι δεν είναι ντροπή το κλάμα.

  • ΧΡΥΣΟΥΛΑ

    BIKY εγω ειμαι απο τα ατομα που αναβαλλω πραγματα..αργω αλλα τα κανω ομως..παραδειγμα ηταν να αρραβωνιαστω και το εκανα μετα απο 1 χρονο..ηταν να παω διακοπες και πηγα μια εβδομαδα μετα και γενικα τα καθυστερω τα πραγματα θελω να ετοιμαζω τον ευατο μου ψυχολογικα και μετα τα κανω..θα πρεπει να ανησυχω γενικα? η να αυξησω την αυτοεκτιμηση μου?και γενικα τα κοριτσια της ηλικιας μου ειναι παντρεμενες με παιδια ενω εγω τωρα ξεκιναω την ζωη μου αλλα δεν τις ζηλευω και δεν ζηλευω ο καθενας με το τυχερο του λεω,,

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Ίσως είσαι αναποφάσιστη.

  • ΧΡΥΣΟΥΛΑ

    ναι ισχυει αυτο που λες..ειναι ασχημο να μην παιρνω ευκολα αποφασεις?γενικα μου αρεσει η ελευθερια η ξεγνασια..

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Τίποτα δεν είναι άσχημο, ΄μόνον όταν μας κάνουν να νιώθουμε άσχημα…

  • ΧΡΥΣΟΥΛΑ

    εχεις δικιο τελικα βικυ…μου ειπες οτι ισως ειμαι αναποφασιστη και επεσες μεσα..σκεφτομουν μηπως δεν εχω και,αυτοπεποιθηση εσυ τι λες?

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Χρυσούλα μου μην κάνεις κύκλους γύρω από τον εαυτό σου, τα έχουμε ξαναπεί αυτά για την μειωμένη αυτοπεποίθηση…

  • ΧΡΥΣΟΥΛΑ

    εχεις δικιο βικυ..εχω ξεκινησει και πηγαινω σε ψυχολογο για να γνωρισω εμενα ειναι λαθος τελικα?

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Καθόλου!

  • ΧΡΥΣΟΥΛΑ

    πιστευεις οτι θαμε βοηθησει να γνωρισω τον ευατο μου?..τωρα ανοιξε το ιατρειο του ειναι νεος απο εμπειρεια..η δεν ειναι καλο να ψαχνομαστε?

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Πάντα είναι καλό να… ψαχνόμαστε. Η γνώση μας ωριμάζει σε όλα τα επιπέδα.

  • ΧΡΥΣΟΥΛΑ

    το οτι παω σε νεο ψυχολογο μικροτερο σε ηλικια και απο μενα και τωρα ανοιξε το ιατρειο παιζει ρολο στην εμπειρια η πρεπει να παω σεν καποιον μεγαλυτερο με πολλα χροννια δουλειας? πανω στο αντικειμενο της ψυχολογιας? διαφωτισε με βικυ σε παρακαλω..

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Αν είναι καλά καταρτισμένος δεν υπάρχει πρόβλημα. Αλλά σκέψου από το να μην κάνεις κάτι το γεγονός ότι πηγαίνεις σε κάποιον ειδικό είναι ένα καλό βήμα.

  • μινα

    Καλησπέρα Βίκυ μου!είμαι 30 χρόνων κ έχω σχέση με ένα παιδί 10 χρόνια μικρότερο μου εδώ και 2,5 χρόνια.είναι πολύ καλός μαζί μου σταθερός όλο το διάστημα στα συναισθήματα του κ με διαβεβαιώνει πως αν όλα πάνε καλά θα παντρευτούμε σε 4 χρόνια περίπου,να τελειώσει υποχρεώσεις του φαντάρος,σπουδές δουλειά κτλ.όσο κ να θέλω να τον πιστέψω μου είναι αδύνατο να στηρίχτω στα λεγόμενα του κ πρέπει να πάρω την απόφαση τώρα.έτσι νιώθω.θέλω να κάνω παιδί κ φοβάμαι να ρισκάρω να περιμένω κ να πάνε όλα στραβά.έχω ήδη επισκεφτεί ψυχολόγο αλλά και έναν Πάτερ καθώς έχω κ θέματα ηθικής,δεν με βοήθησαν κ τόσο.εσείς τι θα μου προτείνατε;μπορώ να πάρω απόφαση τέτοια ζωής;να το ρίξω κορόνα γράμματα;με παίρνει;ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων,

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Μίνα οι αποφάσεις που θα πάρεις πρέπει να βασιστούν στις ανάγκες που έχεις και θέλέις να ικανοποιηθούν. Καταλαβαινεις ότι δεν μπορώ να σου πω περίμενε ή μην περιμένεις. Εκείνο όμως που μπορείς να κάνεις είναι να αναρωτηθείς με τον εαυτό σου πόσο θέλεις να είσαι μαζί του, αν αξίζει το ρίσκο της αναμονής. Έχε υπόψη σου ότι ακόμη και στην ηλικία σου να ήταν ο σύντροφός σου μπορεί πάλι να σου έλεγε περίμενε. Δνε είναι θέμα ηλικίας αλλά δικής σου ανασφάλειας. Οι σχέσεις βασίζονται στην εμπιστοσύνη και την αποδοχή. Η αποδέχεσαι και πιστεύεις αυτά που λέει ή τον αμφισβητείς και ψάχνεις για κάτι αλλο. ¨Ομως έχε υπόψησ ου ότι σε κάθε περίπτωση κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι έκανες το σωστό. Κάθε σχέση έχει ένα ρίσκο.

  • stefania

    με βαση το μυστικο 3 με την αναβολη των πραγματων..λετε οτι καλο θα ηταν να μιλησω σε καποιον..οταν νιωθεις οτι δεν μπορεις να βρεις καποιον να μπορεσεις να μιλησεις και να παρεις δυναμη για να μην αναβαλεις αυτο που θελεις να κανεις..τοτε τι κανεις..γιατι δεν μπορω να βρω ενα ατομο που να μπορει να με καταλαβει και να με βοηθησει..

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Στεφανία ίσως δεν εμπίστευεσαι κάποιον. Αναρρωτήσου τι περιμένεις από τον άλλον που θα σε ακούσει: να σε βγάλει μόνος του από τη θέση που βρίσκεται, να σε “σώσει”, να συμφωνήσει με όσα λες ή να σε καθοδηγήσει σωστά- χωρίς συμβουλές- αλλά να σε οδηγήσει στην αυτογνωσία. Αν θες το δεύτερο (την αυτογνωσία) ίσως να χρειάζεσαι έναν ειδικό. Διαφορετικά οι άλλοι δεν μπορούν να μπουν στη θέση μας…

  • stefania

    σε ευχαριστω για την απαντηση σου.. και εχεις δικιο σε αυτο που ειπες πως δεν εμπιστευομαι οντως καποιον..γενικα μιλαω, οχι καποιον συγκεκριμενα.. μου ειναι δυσκολο να εμπιστευτω ή καλυτερα δεν μπορω πλεον να εμπιστευτω..και ο λογος ειναι οι μεχρι τωρα καταστασεις που μου εχουν συμβει στην ζωη μου ετσι ωστε καποιος να μπορεσει να με ακουσει.. και να με βοηθησει.. διοτι πιστευω πως δεν θα με βοηθησει αλλα θα θελει το κακο μου και θα με κανει χειροτερα..και μετα θα χαιρεται κιολας!.. ετσι προτειμω να παιρνω μονη μου τις αποφασεις αλλα πολυ πολυ δυσκολα και αργα..και αυτο με κουραζει με ανχωνει με κανει χαλια..

  • stefania

    και κατι ακομη..που ειλικρηνα δεν το περιμενα .. αλλα με βοηθησε πολυ που μου απαντησες και που τουλαχιστον μιλαω μαζι σου και σε ευχαριστω!

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Χαίρομαι Στεφανία.

  • Δαναη

    Βικυ,κατ’αρχας συγχαρητηρια οχι μονο για το site αλλα για το ατομο το οποιο εισαι.Ειμαι πολυ αναποφασιστη σε ολα.Τα παντα τα αναβαλλω μεχρι να φτασει ο κομπος στο χτενι οπου απελπιζομαι και ξεσπαω σε αυτοκαταστροφικες πραξεις.Νομιζω πως οφειλεται σε φοβο αποτυχιας και χαμηλη αυτοεκτιμηση αν και αντικειμενικα μια χαρα τα εχω καταφερει ολα και αυτο μου λεει και το περιβαλλον μου αλλα για μενα τιποτα δεν ειναι αρκετο και δεν με ευχαριστει.Πριν ενα χρονο ειχα κανει και μια αποπειρα αυτοκτονιας που απλα με πηγε στο νοσοκομειο,δεν την εκανε την δουλεια της σωστα.Το ξερω πως θα επρεπε να δω εναν ψυχολογο αλλα δεν νομιζω να με βοηθησει,περισσοτερο θα με χειροτερεψει γιατι θα θυμωσω με τον εαυτο μου που χρειαζεται ψυχολογο.ειμαι 22 χρονων,απ’την αλβανια,ζω απ’τα 6 στην ελλαδα και σπουδαζω στο καποδιστριακο αθηνων.φαινομενικα ειμαι μια χαρα αλλα στο μυαλο μου γινεται χαμος.Βλεπω μια ματαιοτητα…

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Δανάη μου ο ειδικός θα σε βοηθήσει στο έπακρο. Αν έκανες απόπειρα αυτοκτονίας αυτό μπορεί να σημαίνει κατάθλιψη ή κάποια άλλη ψυχικη διαταραχή που χρήζει επειγόντως τη βοήθεια ψυχολόγου ή και ψυχίατρου σε περίπτωση που χρειαστείς φαρμακευτική αγωγή. Δεν είναι ντροπή να απευθυνθείς σε ειδικό, αρκεί να αποδεχτείς ότι η βοήθειά του είναι παολύτως απαραίτητη για σένα.

  • ‘Ελλη

    Βίκυ καλησπέρα! Πήρα επιτέλους την απόφαση να σου γράψω. Νομίζω ότι είμαι σε ένα δίλημμα. Είμαι 27 χρονών. Έχω μια σχέση με έναν άνθρωπο εδώ και 2,5 χρόνια. Τώρα μένουμε μαζί και έχουμε αποφασίσει να προχωρήσουμε τη σχέση μας. Από τη μια νιώθω καλά, κάνουμε σχέδια για το μέλλον μας, για παιδιά, για να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Από την άλλη αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να προχωρήσω και να προσπαθήσω να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου.Είμαι κοινωνική λειτουργός και θέλω να σπουδάσω ψυχολογία, θέλω να ασχοληθώ με τη φωτογραφία, θέλω να ταξιδέψω και να γίνω εθελόντρια. Νιώθω ότι δεν μπορώ να τα κάνω όλα αυτά γιατί έχω μπει στο “ρόλο” της εργαζόμενης συζύγου και νοικοκυράς. Τώρα εργάζομαι σε ένα σούπερ μάρκετ (λύση στο οικονομικό πρόβλημα) και φοβάμαι μήπως “φάω” τα χρόνια μου εκεί. Νιώθω κάποια αλλαγή στη σχέση μας μέσω της συγκατοίκησης. Για να καταλάβεις έχουμε κάποια θέματα στο οικονομικό…

    • Βίκυ Χατζηβασιλείου

      Έλλη μου ο γάμος ποτέ δεν εμπόδισε κανέναν να κυνηγήσει τα όνειρά του αλλά αν βάζεις άλλες προτεραιότητες ή εάν έχεις άλλες προτεραιότητες όπως το οικονομικό που είναι πολυ σημαντικό ίσως θα πρέπει να περιμένεις λίγο. Ωστόσο κάποια μαθήματα φωτογραφίας θα μπορούσες να κάνεις στον Δήμο σου π.χ. με λίγα χρήματα, μπορείς να ταξιδέψεις φυσικά όταν αυτό είναι δυνατό και να εργαστείς εθελοντικά για κάποιες ώρες. Δεν χρειάζεται όλα να κάνεις σε ένα μήνα ή να αφιερώσεις στον εθελοντισμό όλη σου τη βδομάδα. Λίγο από δω και λίγο από κει και όλα μπορούν να γίνουν. Βάζε στόχους και προτεραιότητες.