vikyhatzivasiliou

Tο σήμερα δείχνει την πλάτη του σ’ ένα καλοκαίρι που χάνεται…

ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΜΗ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟ ΚΕIΜΕΝΟ…

Διότι για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, σε ασυνείδητη συνεννόηση με τον υπόλοιπο πλανήτη, δημιουργούμε ο καθένας μόνος του αλλά και όλοι μαζί αυτήν την περίεργη ρωγμή στο χρόνο, όπου χωρέσαμε την απομόνωση, την αυτονομία, την ανησυχία, έναν Επιτάφιο χωρίς λιτανεία, μια Ανάσταση χωρίς εκκλησία, μια κοινωνία χωρίς λειτουργία. Ουσιαστική λειτουργία! Μια ρωγμή-ρήγμα στην οικονομία.
Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι αρχίζουμε να παθαίνουμε εθισμό σ’ αυτή τη “μέρα της Μαρμότας”.

Ανοχή σ’αυτήν την επανάληψη μιας δυσάρεστης καθημερινότητας, χωρίς δικαίωμα σχεδιασμού μέλλοντος. (Το γεγονός ότι το έθιμο της Μέρας της Μαρμότας το έφεραν στις ΗΠΑ Γερμανοί μετανάστες τον 18ου αι. ας θεωρηθεί εντελώς συμπτωματικό….)
Αρκούμαστε στο απόλυτο σήμερα. Και το απόλυτο σήμερα, δεν ατενίζει παραλία. Μόνο δείχνει την πλάτη του σ’ ένα καλοκαίρι που μοιάζει να χώνεται σιγά σιγά κι αυτό στη ρωγμή του χρόνου…

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ